นิสัยที่ทุกคนต้องฝึกไว้…ก่อนสายเกินไป

ฝึกแม้จะรู้แต่ไม่พูด
พูดมากมักเสียหาย พูดมากมักผิดง่ายเพราะยิ่งพูดเร็วเท่าไหร่ ก็ชี้โพรงให้เห็นมากยิ่งขึ้น

ฝึกปลดปล่อยตัวเอง
ไม่มีใครไม่เคยผิดพลาด ไม่มีใครสมบูรณ์แบบที่สุด

หากรู้ตัวว่าเดินผิดทาง ก็ให้รีบหันหลังกลับ

หากรู้ตัวว่ารักผิดคน ก็ให้ตัดใจก่อนที่จะถลำลึกไปกว่านี้

ทุกครั้งที่ผิดหวังจงนำมาเป็นพลัง สร้างตนให้แกร่งขึ้นกว่าเก่า

อย่ากักขังตัวเองไว้ในหลุมพรางแห่งความผิดพลาดหรือความผิดหวัง เพราะไม่มีใครปลด

ปล่อยคุณได้ นอกจากตัวคุณเอง

ฝึกย้อนพิจารณาตนเอง
ก่อนหลับตานอนทุกคืน ย้อนพิจารณาตัวเองว่า ..

ในวันนี้ฉันทำอะไรผิด ฉันพูดอะไรผิด ฉันคิดอะไรผิด

การรู้จักย้อนพิจารณาตนเอง จะทำให้คุณทำความผิดบาปได้น้อยลง

หนทางของชีวิตย่อมสว่างขึ้น

ฝึกทิ้งอดีต
ชีวิตคนเราดำเนินไปไม่เคยหยุด หยุดเมื่อสิ้นลม

ความวาดหวังคนเราไม่เคยสิ้นสุด สิ้นสุดเมื่อสิ้นใจ

ชีวิตที่เคยรุ่งเรือง อย่าเฝ้าอาวรณ์

ชีวิตที่เคยรุ่งริ่ง อย่าเฝ้าระทม

ชีวิตที่เคยสบาย อย่าเฝ้ารอคอย

ชีวิตที่เคยลำบาก อย่าเฝ้าตอกย้ำ

ทิ้งอดีต อยู่กับปัจจุบัน มองอนาคต

ชีวิตยังอีกยาวไกล อย่ามัวถอดทอนใจ จมอยู่กับอดีต

ฝึกสำนึกคุณ
ในความผิดหวัง มีคนปลอบประโลมใจ

ในความทุกข์ยาก มีคนหยิบยื่นอุ้มชู

ในความสิ้นหวัง มีคนจุดประกาย

ในตอนหกล้ม มีคนฉุดให้ขึ้นยืน

เพราะโชควาสนา มักเป็นของผู้ที่มีจิตสำนึกคุณเท่านั้น